Tyle planów, a dziecko woli siedzieć w hotelu. Jak zaplanować udany pierwszy dzień rodzinnego wyjazdu?

Auto staje pod pensjonatem po kilku godzinach drogi, a rodzicowi w głowie układa się już plan na resztę dnia: szybkie rozpakowanie, obiad, potem muzeum lub zwiedzanie starówki, bo przecież szkoda dnia. Tymczasem dziecko ma inne zdanie i ogłasza je płaczem jeszcze na parkingu. Pierwszy dzień wyjazdu potrafi skończyć się kłótnią, zanim jeszcze na dobre się zacznie, ale wcale nie musi, jeśli zaplanujemy wyjazd z myślą o wspólnym komforcie i czasem odpuścimy kilku atrakcji na jego rzecz.

Dzieci odczuwają podróż zupełnie inaczej niż dorośli

Pokusa jest zrozumiała. Skoro pokonało się trasę przez pół Polski, urlop jest policzony co do dnia, a za oknem hotelowego pokoju czekają piękne widoki, trudno usiedzieć w pokoju. Rodzic najczęściej już liczy w głowie: jeśli wyjdziemy teraz, zdążymy obejść starówkę i wieczór mamy z głowy. Problem w tym, że to rachunek dorosłego, który właśnie wstał zza kierownicy i nie może się doczekać rozprostowania kolan i zwiedzania, a w tym samym czasie dziecko, które podczas podróży musiało się zachowywać cicho i za dużo nie ruszać, wyczerpało swój zapas cierpliwości. Dla malucha podróż jest niezwykle męcząca i nierzadko okazuje się, że wieczór po przyjeździe zamiast miłym spacerem po okolicy kończy się kłótnią i przebodźcowaniem.

Dorosły czuje, że się męczy, i potrafi sobie odpuścić, zanim przekroczy granicę. U kilkulatka tego stopniowania nie ma. Jeszcze przed chwilą szło grzecznie za rękę i oglądało wystawy, a sekundę później siada na chodniku i nie rusza się dalej, bez zapowiedzi i bez negocjacji. Często bywa to interpretowane jako złośliwość albo „rozpuszczenie", ale w rzeczywistości to dla dziecka moment, w którym kończy się ich energia i zdolność do regulacji emocji, a u małych dzieci kończy się ono nagle i cała naraz. Wyjazd ułożony tak, jakby tej granicy nie było, prędzej czy później stanie się niepotrzebnie nerwowy.

Jakie są najlepsze atrakcje na pierwszy dzień wycieczki?

Najprostsza zmiana polega na przesunięciu tego, czemu pierwszy dzień ma służyć. Zamiast traktować popołudnie po przyjeździe jako pierwszy punkt zwiedzania, lepiej uznać je za bufor: czas na rozpakowanie, spokojny posiłek i rozprostowanie nóg, bez planu i bez zegara. Zwiedzanie, dłuższe wyprawy i atrakcje wymagające dojazdu spokojnie poczekają do następnego dnia, kiedy wszyscy są wyspani i zadomowieni. Ta drobna zmiana, może sprawić, że odwiedzonych przez nas atrakcji na wycieczce będzie mniej, ale wszystkie które zobaczymy będą o wiele lepsze, w spokojnej atmosferze i z większą uwaznością.

Ochłonięcie nie musi jednak oznaczać siedzenia w pokoju, bo znudzone dziecko po całym dniu w aucie też skończy płaczem. Chodzi o ruch bez presji czasu i w niedalekiej odległości od miejsca noclegu, na przykład krótki spacer po najbliższej okolicy lub pobliski plac zabaw. Tyle wystarczy, żeby rozładować napięcie z drogi, a jednocześnie nie wrzucać dziecka od razu w nadmiar wrażeń. Zwiedzanie, dłuższe wyprawy i większe atrakcje spokojnie poczekają do następnego dnia, kiedy wszyscy są wyspani i zadomowieni.

Drugi dzień to lepszy czas na aktywność i atrakcje

Następnego dnia po podróży dziecko jest wyspane, oswojone z nowym miejscem i ma za sobą wypoczynek, a nie wielogodzinną jazdę. To moment, w którym intensywniejsza atrakcja przestaje być ryzykiem i staje się dobrym pomysłem, bo trafia na dziecko gotowe się nią cieszyć, a nie na takie, które ledwo trzyma się na nogach. Świetnym pomysłem na atrakcję drugiego dnia wycieczki będzie park rozrywki. Mapa takich miejsc w Polsce jest dość gęsta, więc niezależnie od regionu znajdziecie coś dla siebie. Na Śląsku czeka na was Rabkoland, który oferuje prawie 50 różnych atrakcji dla dzieci w wieku od 2 do 12 lat.

Park działa na dziecko stymulująco, ale przeciążenie jest mniejsze dzięki temu, że samo decyduje, co go interesuje, dokąd biegnie i ile razy chce coś powtórzyć. Ten ruch i poczucie sprawczości robią to, czego nie da spacer po starówce: rozładowują energię nagromadzoną w foteliku i dają dziecku wrażenie, że to ono prowadzi dzień. Rodzic w tym czasie nie musi pilnować trasy ani tłumaczyć, na co właśnie patrzą, może usiąść i popatrzeć lub skorzystać z atrakcji z maluchem.

Jak powinny wyglądać kolejne dni wyjazdu?

Po odpoczynku i kolejnym dniu pełnym atrakcji, większość z nas ma ochotę na dzień w spokojnym rytmie, który pozwoli poznać okolicę, ale także złapać oddech po atrakcjach poprzedniego dnia. To właśnie idealny dzień na muzea, punkty widokowe, zoo lub spacer po starówce. Warto rozejrzeć się wcześniej po mapie w poszukiwaniu atrakcji bardziej oryginalnych, takich jak dom do góry nogami. 

Po intensywnym dniu dzieci często potrzebują mniej bodźców, więcej swobody i możliwości odpoczynku bez całkowitej rezygnacji ze zwiedzania. Takie aktywności pozwalają utrzymać rytm wyjazdu, ale nie przeciążają grupy, dlatego sprawdzają się szczególnie wtedy, gdy planujemy dłuższy wyjazd. Wtedy najskuteczniej jest przeplatać bardziej wymagające atrakcje i takie, które nas pobudzają, z dniami poświęconymi na odpoczynek i wolniejszy rytm.