Wykorzystaj wiedzę o mózgu w pracy z uczniami. Poznaj neurodydaktykę

„Miejscem pracy nauczyciela jest mózg ucznia” - pisał niemiecki psychiatra i badacz Manfred Spitzer. To krótkie zdanie zmieniło sposób myślenia wielu osób o edukacji. Sprawdź, dlaczego coraz więcej nauczycieli interesuje się neurodydaktyką i co sprawia, że ten obszar zyskuje dziś tak dużą popularność.

Skąd wzięła się neurodydaktyka?

Choć temat brzmi bardzo współcześnie, sam termin nie jest nowy. Powstał w połowie lat 80. XX wieku, a jego twórcą jest niemiecki dydaktyk matematyki Gerhard Preiß. W języku angielskim funkcjonują dziś pokrewne pojęcia, takie jak brain friendly learning oraz brain compatible learning, czyli uczenie się przyjazne mózgowi i uczenie się zgodne z mózgiem.

Prawdziwy przełom w neurodydaktyce nastąpił jednak nieco później, gdy do laboratoriów weszły tomografy i skanery pozwalające zaglądać do uczącego się mózgu. Dzięki nim wiadomo dziś znacznie więcej o tym, co wspiera, a co utrudnia proces zapamiętywania. Choć neurodydaktyka jest wciąż młodą dziedziną, dostarcza już konkretnych wskazówek, które warto przenieść z laboratorium do szkolnej sali.

Jak wygląda lekcja przyjazna mózgowi?

Dobrze ilustrują to konkretne przykłady. Lekcję o panowaniu Ludwika XIV można rozpocząć od pokazania reprodukcji obrazu Króla Słońce, a następnie poprosić uczniów, by pracując w parach, utworzyli „żywe rzeźby”, czyli wcielili się w pozę i mimikę władcy. Taka aktywność uruchamia w mózgu znacznie więcej struktur niż samo czytanie podręcznika i sprawia, że trudne pojęcia zostają zrozumiane intuicyjnie, jeszcze zanim padną definicje.

Z kolei lekcję fizyki można zacząć od pytania „dlaczego niebo jest niebieskie?, a biologii poświęconej wirusom od rozmowy o tym, kto z klasy ostatnio chorował na grypę. Chodzi nie o uzyskanie poprawnej odpowiedzi, lecz o uruchomienie w głowach uczniów hipotez i ciekawości, która sama poprowadzi ich ku wiedzy.

Każdy uczeń uczy się w nieco inny sposób

Współczesna szkoła coraz częściej odchodzi od przekonania, że wszyscy uczniowie powinni uczyć się w ten sam sposób i w tym samym tempie. Dzieci różnią się doświadczeniami, zainteresowaniami, poziomem rozwoju poszczególnych umiejętności oraz czynnikami wpływającymi na ich zaangażowanie w naukę. Z tego względu coraz większe znaczenie zyskuje diagnoza funkcjonalna w szkole, która pozwala rozpoznać, jak uczeń funkcjonuje w codziennych sytuacjach edukacyjnych, co wspiera jego rozwój, a co może stanowić barierę. Takie podejście koncentruje się przede wszystkim na potencjale i mocnych stronach dziecka.

To spojrzenie dobrze współgra z założeniami neurodydaktyki. Oba podejścia podkreślają, że skuteczne nauczanie wymaga uwzględnienia indywidualnych potrzeb ucznia oraz sposobu, w jaki przetwarza on informacje i zdobywa nowe umiejętności. Dzięki temu łatwiej tworzyć warunki sprzyjające aktywnemu i świadomemu uczeniu się.

Zdobądź nowe spojrzenie na pracę z uczniami

Chcesz lepiej rozumieć, w jaki sposób uczniowie przyswajają wiedzę i świadomie dobierać metody pracy do ich potrzeb? Zamiast opierać się na uniwersalnych rozwiązaniach, które nie zawsze sprawdzają się w każdej klasie, możesz rozwijać umiejętności pozwalające skuteczniej wspierać proces uczenia się. Taką możliwość daje neurodydaktyka. Studia podyplomowe z tego zakresu, wraz z elementami tutoringu i mentoringu zrealizujesz w Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego.

Wiedza zdobyta podczas studiów może okazać się cennym wsparciem w codziennej pracy nauczyciela, pedagoga czy terapeuty. Jeśli wśród słuchaczy znajdą się psychologowie, trenerzy, animatorzy kultury i inne osoby zainteresowane pracą w edukacji, dla nich naturalnym kolejnym krokiem może być podyplomowe przygotowanie pedagogiczne, które daje uprawnienia wymagane do pracy nauczyciela w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych.

Pełną ofertę znajdziesz na studia-pedagogiczne.pl.