Wspomnienie o zamkniętej szkole podstawowej w Kędziorowie

Choć prężnie stojące budynki gospodarskie w Kędziorowie tętnią wiejskim życiem, po dawnej Szkole Podstawowej pozostała jedynie głęboka cisza. Placówka zlikwidowana z końcem roku szkolnego 2011/2012 na zawsze zmieniła edukacyjną mapę gminy Wąsosz, a pamięć o uczycielskim małżeństwie Kochanowskich oraz gwarze dzieci wciąż żyje w wspomnieniach mieszkańców.

Puste korytarze i nieubłagana demografia
Uchwałę o intencji zamknięcia placówki w Kędziorowie (wraz ze Szkołą Podstawową w Żebrach) Rada Gminy Wąsosz podjęła w lutym 2012 roku. Powodem była drastycznie malejąca liczba uczniów – w obu szkołach uczyło się wówczas zaledwie 25 dzieci – oraz narastające koszty utrzymania. Obie placówki oficjalnie zakończyły działalność 31 sierpnia 2012 roku, co doprowadziło do sporej reorganizacji sieci szkolnej w gminie.

Małżeństwo Kochanowskich – filar szkolnego i lokalnego życia
Mówiąc o historii szkoły w Kędziorowie, nie sposób nie wspomnieć o osobach, które przez lata nadawały jej prawdziwe serce. Marianna Kochanowska oraz jej mąż Albert Kochanowski stanowili przez lata prawdziwy filar tej placówki. Jako małżeństwo nauczycieli nie tylko wspólnie prowadzili szkołę i kształtowali kolejne pokolenia młodych mieszkańców wsi, ale również budowali więzi lokalnej społeczności. Pan Albert czynnie angażował się w życie wsi oraz inicjatywy samorządowe. Dla wielu mieszkańców Kędziorowa to właśnie oni pozostają symbolami dawnych, dobrych lat szkolnictwa w tej miejscowości.

Dzieci przeniesione do Wąsosza
Po likwidacji placówki uczniowie z Kędziorowa zostali przeniesieni do Szkoły Podstawowej im. Henryka Sienkiewicza w Wąsoszu. Miejscowość Kędziorowo (a także Żebry, Łempice czy Kudłaczewo) włączono do nowego obwodu szkolnego, a gmina zapewniła dzieciom bezpłatny dowóz.

Zamiast dzwonka – magazyn produktów rolnych
Obecnie dawny budynek szkolny pełni zupełnie inną rolę. Obiekt został przekształcony w magazyn produktów rolnych. Patrząc na wieś z lotu ptaka, widzi się zadbane, dobrze prosperujące gospodarstwa, ale brakuje w tym krajobrazie najważniejszego – dziecięcego śmiechu i szkolnego gwaru, który przez dziesięciolecia był integralną częścią Kędziorowa.

fot. e-Grajewo.pl