Przemija chwała tego świata...

   Za kilkadziesiąt dni ożyją polskie cmentarze, także na grajewskim cmentarzu pojawi się więcej ludzi, by na grobach swoich Bliskich, Przyjaciół i Znajomych zapalić znicze i powspominać te czasy dobre, które już bezpowrotnie przeminęły.

   Z Tatą, z Mamą, Siostrą, Bratem, Kolegą…ten rozświetlony cmentarz sprzyjać będzie niepowtarzalnej zadumie.

  Tak sobie z moimi Kolegami z "podstawówki" – tej za torami, myślimy, iż warto byłoby uhonorować te, dotąd nieliczne na grajewskim cmentarzu, lecz jednak istniejące bezimienne Groby, w których spoczywają zacni i zasłużeni dla Grajewa ludzie, jak choćby żona legendarnego burmistrza miasta z lat przedwojennych Wacława Perlitza.

  Chodzi, w niektórych przypadkach tylko o tabliczkę – klepsydrę z danymi śp. Zmarłej, czy Innych Zmarłych, a być może jeszcze nie dostrzeżonych.

  Może są jeszcze i inne takie Groby skrywające innych Zacnych, lecz i Tych Innych Obywateli Naszego Miasta? Stańmy na straży Ich pamięci, a może i pamięć o Nas tak szybko nie umrze? Może niech ta refleksja będzie nam towarzyszyć w kolejnej kweście na grajewskim cmentarzu – nie omijajmy szerokim łukiem kwestujących…

  Sic transic gloria mundi – stwórzmy wspólnotę serc, bowiem cmentarz to miejsce szczególne, ale też miejsce pełne ciepła i życzliwości dla Tych, których już z nami nie ma. Wspominamy Rodzinne spotkania, wspólne wyjazdy, podróże, zabawy dziecięce i inne, zawsze radosne…szczęśliwe chwile.

  Z czasem goją się rany, czas wymazuje złe wspomnienia, urazy, choroby…

 Czy to błogosławieństwo upływającego czasu pomaga nam normalnie żyć? Zróbmy coś, a te dziesięć złotych Nas przecież nie zrujnuje, jeśli przeznaczymy je na szczytny cel.

Czy nie Najważniejsza jest Pamięć?

(JB)