poniedziałek, 15 kwietnia 2024

Kultura i rozrywka

  • 14 komentarzy
  • 14487 wyświetleń

Szkolne opowieści - cz.5

       G e n e z a  s z k o l n i c t w a  z a w o d o w e g o

          PŚSZ w G r a j e w i e 1948/49  
          Dyrektor (II): Leokadia Różańska

Wspomnienia, oparte są na podstawie dokumentów i opowiadań osób autorytatywnych pod względem merytorycznego przekazu biografii szkolnej oraz faktów politycznych i  gospodarczych minionego okresu.  Zbioru materiałów od osób żyjących, autentycznych świadków historii szkoły, dokonano w latach sześćdziesiątych XX w. Nazwy, określenia, wyrażenia, tytuły, hierarchia, dla utrwalenia ducha czasu, zachowane są w oryginalnej wersji. W budowie zdań zachowano oryginalną morfologię i składnię stosowaną w chwili pozyskiwania danych.


       ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO 1948/49

       Ze względu na stan zdrowia stanowisko (pierwszego) dyrektora, po roku pracy, opuściła Pani Kiełczewska. Od pierwszego września, drugim, kolejnym dyrektorem PŚSZ w Grajewie została Leokadia Różańska. Z jej uczestnictwem rok szkolny 1948/49 rozpoczął się 1 września. Po uroczystej Mszy Świętej młodzież grajewskich szkół średnich zebrała się w sali gimnastycznej na akademię. Uroczystość rozpoczęto odśpiewaniem roty. Następnie zebrani z uwagą wysłuchali radiowego przemówienia ministra oświaty dr filozofii Stanisława Skrzeszewskiego nauczyciela, ministra spraw zagranicznych i działacza partyjnego, skierowanego do uczącej się młodzieży. Po przemówieniu ministra, głos zabierali: dyrektor Liceum Ogólnokształcącego - A. Aleksiejew, dyrektor Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej - Leokadia Różańska i przedstawiciel Polskiej Partii Robotniczej. Mówcy powitali młodzież i zachęcali ją do intensywnej pracy nad sobą w kolejnym roku nauki. Na uroczystości rozpoczęcia roku był delegat Kuratorium Białostockiego ob. wizytator Kozłowski.
      W roku szkolnym 1948/49 szkoła pracowała pod hasłem „Wszystko dla dobra szkoły.”
Poświęcono też dużo czasu zagadnieniu Odzyskania Ziem Zachodnich i zaplanowano wycieczkę na wystawę do Wrocławia. Nauczyciele dobrowolnie opodatkowali się w wysokości 0, 25% miesięcznych poborów przeznaczony na fundusz odbudowy Warszawy.
Szkoła została zradiofonizowana. Z funduszu Komitetu Rodzicielskiego zakupiono radio, a w każdej klasie zainstalowano głośniki. Odbiornik radiowy posiadał adapter i mikrofon. Zestaw wykorzystywany był podczas zabaw szkolnych. 

       ROZPOCZĘCIE NAUKI

       Naukę w szkole rozpoczęto drugiego września 1948 o godzinie 14.15 w budynku Liceum Ogólnokształcącego. Utworzono siedem klas: klasa wstępna, kl. pierwsza krawiecka i kl. pierwsza ślusarska oraz cztery klasy drugie: dwa krawieckie, ślusarska i elektryczna. W roku 1048/49 grupy zawodowe pokrywały się z klasami, ponieważ wymagał tego podział przedmiotów zawodowych w/g programu. Za wyjątkiem języka rosyjskiego wykładowcy pozostałych przedmiotów byli stałymi nauczycielami Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej w Grajewie. Jedynie wszystkie pomieszczenia były przez szkołę wynajmowane.

        POWSTANIE SZKOŁY W SZCZUCZYNIE /fragment/

       W dniu 15 września 1948 roku odbyła się uroczysta inauguracja, z jednoczesnym rozpoczęciem pierwszych zajęć, w Publicznej Średniej Szkole Zawodowej w Szczuczynie. Przedstawicieli samorządu, Urzędu Bezpieczeństwa, Milicji i partii powitał założyciel i pierwszy dyrektor tej szkoły ob. Wincenty Lewkowicz. Dyrektor podkreślił, że podczas dziesięciu dni zgłosiło się 118 uczniów. Utworzono klasy: wstępną, handlową i metalową. Nauczycielami byli miejscowi pedagodzy. Dużą pomoc w organizacji wniósł Arkadiusz Zimnicki. Natomiast Józef Pawlikiewicz, dyr. Szkoły Ogólnokształcącej w Szczuczynie udzielił pomieszczeń dla PŚSZ do nauczania teorii w swoim budynku przy ul. Kilińskiego 31. Po odśpiewaniu kilku pieśni przez chór szkolny LO, głos zabrał burmistrz Szczuczyna ob. Goliczewski. Po nim Przewodniczący Samorządu Szkolnego Liceum Ogólnokształcącego w Szczuczynie Ryszard Brzeski powitał serdecznie uczniów sąsiedniej szkoły i życzył im dobrych wyników w nauce i koleżeńskiej współpracy.

      UTWORZENIE KLASY HANDLOWEJ W GRAJEWIE

      Z małym opóźnieniem, w dniu czwartego października 1948 roku, rozpoczęła naukę utworzona klasa handlowa, do której zgłosiło się aż 45 uczniów. Klasa handlowa powiększyła ogólną liczbę osób PŚSZ w Grajewie, której stan wynosił 224 uczniów.

       AKADEMIA SZKÓŁ ŚREDNICH

      W dniu szesnastego października o godzinie szesnastej, staraniem Liceum Ogólnokształcącego i PŚSZ w Grajewie, zorganizowano uroczystą akademię poświęconą piątej rocznicy bitwy pod Lenino. Akademia odbyła się w sali gimnastycznej Liceum Ogólnokształcącego. Dekorację sceny i całej sali wykonali uczniowie szkoły zawodowej pod kierunkiem nauczycieli: ob. E. Folwarskiego i ob. Narkiewicza. Część artystyczną przygotowali uczniowie LO. Uwagę zebranych przykuwała główna ściana sceny, na której namalowano bitwę pod Lenino z udziałem żołnierzy polskich i radzieckich walczących wspólnie przeciwko niemieckiej rzeszy. Na część uroczystą akademii złożyło się: przemówienie dyrektora LO, referat nauczyciela Pani Aleksiejewowej i referat komendanta organizacji Służba Polska por. Jankowskiego. Część artystyczną wypełniały deklamacje, śpiewy chóru i występy orkiestry Liceum Ogólnokształcącego. Na akademii obecni byli przedstawiciele miejscowych władz samorządowych i politycznych różnych opcji.

       „MARSZ JESIENNY” W 5 ROCZNICĘ BITWY POD LENINO

        Pod kierownictwem Powiatowej Komendy Służba Polsce, w dniu 17 października odbył się „Marsz Jesienny” młodzieży męskiej i żeńskiej na trasie: 3 km, 5 km i 10 km. Start drużyn odbył się z placu sprzed szkoły nr 2. W marszu na 10 km drużyna uczniów ze szkoły zawodowej zajęła III miejsce, a w marszu dziewcząt na 3 km drużyna ze szkoły zawodowej zajęła II miejsce. Zwycięskie drużyny otrzymały nagrody w postaci dwóch wartościowych książek. W „Marszu Jesiennym” wzięło udział 140 chłopców i dziewcząt ze szkoły zawodowej.

        AKADEMIA DLA SZKÓŁ ŚREDNICH

        W dniu 6.11.1948 roku o godz. 17.00 odbyła się akademia pod hasłem „31 Rocznica Rewolucji Październikowej”. Akademię zorganizował Powiatowy Komitet Obchodów. Dekorację sceny i sali wykonali uczniowie PŚSZ, zwanej pospolicie szkołą zawodową, w/g projektu i pod kierunkiem ob. Edwarda Folwarskiego i ob. Antoniego Narkiewicza. Bogatą część artystyczną przygotowała szkoła ogólnokształcąca typu licealnego i szkoły podstawowe. Młodzież szkoły zawodowej, szkoły rolniczej, ogólnokształcącej i nauczyciele zgromadzili się w sali gimnastycznej. Wysłuchali wyczerpującego referatu wygłoszonego przez Przewodniczącego Powiatowej Rady Narodowej ob. Tomaszewskiego. Niektóre części referatu były burzliwie oklaskiwane przez młodzież i nauczycieli. Po referacie odbyła się część artystyczna, w której repertuarze znalazły się recytacje i śpiew szkoły ogólnokształcącej typu licealnego, Szkoły Podstawowej nr 1, zespołów tanecznych i orkiestry instrumentów szarpanych. Uwagę przykuwała pomysłowa dekoracja sceny, której centrum zdobiła piękna kolumna z kwiatami na głowicy. Ten element miał symbolizować potęgę i trwałość ustroju socjalistycznego w ZSRR.

       ZEBRANIE ZNP W PŚSZ W GRAJEWIE

      Koło ZMP (Związek Młodzieży Polskiej) przy PŚSZ zorganizowało 29.11.1948 r. zebranie młodzieży szkolnej. Celem zebrania było wyjaśnienie znaczenia mającego się odbyć 15.12.1948 r. Kongresu Zjednoczeniowego.
      Na zebraniu uchwalono przez młodzież rezolucję będącą dowodem czci dla Dnia Zjednoczenia Partii Robotniczych.
Pierwszą część zebrania wypełnił referat Prezesa Szkolnego Koła ZMP, ucznia Borkowskiego. Borkowski szczegółowo omówił historię PPR i PPS oraz objaśnił, w jaki sposób będą wybierani delegaci na zjazdy PPR i PPS. Objaśnił, kiedy nastąpi połączenie się tych partii i co ma na celu Kongres Zjednoczeniowy. Uchwalona rezolucja zawierała treść:
      ”My, młodzież Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej w Grajewie, zgromadzona w dniu 29.11.1948 r., rozumiejąc, iż jesteśmy kadrami przyszłych fachowców stwierdzamy, że zjednoczenie klasy robotniczej w jedną partię przyczyni się do wzmocnienia jej siły i siły całego narodu. Solidaryzujemy się ze wszystkimi ludźmi pracy i pragniemy intensywniejszą pracą uczcić Dzień Zjednoczenia Partii Robotniczych. W dniu dzisiejszym postanawiamy, co następuje:
      a) Grupa elektryczna wraz z nauczycielami postanawia wszystkie prace elektryfikacyjne w remontujących się budynkach naszej szkoły, mające być ukończone na dzień 20.12.1948 r., ukończyć przed terminem na dzień 05.12.1948 roku.
      b) Grupy mechaniczne wraz z nauczycielami postanawiają wszystkie prace kanalizacyjne i wodociągi z wieżą ciśnień i stacją pomp na terenie naszej szkoły, które miały być wyremontowane, założone i uruchomione na dzień 20 grudnia, ukończyć przed terminem na dzień 05.12.1948 roku.
      c) Pozostałe grupy i uczniowie deklarują swą pracę przy transporcie pomocy naukowych i umeblowania oraz dostarczenia furmanek do pozostałego sprzętu szkolnego.
      d) Zobowiązujemy się także, że swoją pilnością i sumiennością w pracy szkolnej zmniejszymy liczbę ocen niedostatecznych na półrocze.
      e) Przyrzekamy również, że do dnia 20.12.1948 roku złożymy wszyscy maleńką daninę na rzecz urządzenia choinki dla najbiedniejszej dziatwy naszego powiatu.
      * Jednocześnie przy tym zaznaczamy, że przeniesienie PŚSZ do przydzielonych nam własnych budynków po koszarach wojskowych w Grajewie, planowane na dzień 31.01.1949 roku nastąpi, w dniu 20.12. 1948 roku”.

      Po zebraniu młodzież szkolna powróciła do zajęć szkolnych, żywo komentując podjęte zobowiązania i oczekujące ich prace. Odpis powyższej rezolucji został wysłany do Kuratorium w Białymstoku.


           Redakcja tekstu i zbiór zdjęć: Stanisław Orłowski

 

 

Szkolne opowieści –cz. 4

G e n e z a  S z k o ł y  Z a w o d o w e j. PŚSZ w G r a j e w i e 1947/48   Dyrektor: Pani Kiełczewska      Wspomnienia oparte na podstawie dokumentów i wypowiedzi osób autorytatywnych...

Szkolne opowieści – cz. 3

G e n e z a  S z k o ł y  Z a w o d o w e j. PŚSZ w G r a j e w i e 1947/48   Dyrektor: Pani KiełczewskaGrajewskie koszary wojskowe dla szkoły.   W marcu 1948 r. dyr. Kiełczewska wystąpiła z pismem do Ministerstwa...

Szkolne opowieści – cz. 2

G e n e z a  S z k o ł y  Z a w o d o w e j. PŚSZ w G r a j e w i e 1947/48  Dyrektor: Pani Kiełczewska  Pierwsze ferie, w historii PŚSZ w Grajewie, zakończyły się 07.01.1948 r. Po nich rozpoczęły się kolejne obowiązki...

Szkolne opowieści – cz. 1

Geneza Szkoły ZawodowejPŚSZ w G r a j e w i e 1947/48 Dyrektor: Pani Kiełczewska Organizacja szkoły   Zdecydowaną postawę, o powołaniu Państwowej Średniej Szkoły Zawodowej w Grajewie, podjęto w czerwcu 1947 r. Głównym...


poniedziałek, 15 kwietnia 2024

"W starym kinie" Grajewskie Centrum Kultury

poniedziałek, 15 kwietnia 2024

Morsy w wiosennych warunkach zakończyły sezon

Komentarze (14)

Te materiały powinna wykorzystać szkoła w naszych koszarach, choć i szczuczyński ZS ma w tym coś wspólnego. To jest historia.

Jestem wdzięczna dla e-Grajewo za publikację tego rodzaju materiałów. Mam 19 lat, czytając te opowiadania czuję się, że chwile których nie znam, przeżywam razem z moimi dziadkami. Wiem, z jaką polityką szli przez życie i jak musieli się czuć.

Pan Narkiewicz uczył mnie w ZSZ w Ełku fajny i mądry nauczyciel.Teraz już takich jest b.mało.

zibi, coraz mniej jest dobrych lekarzy tylko recepcjoniści, mniej normalnych księży, ludzi kultury. Zajmują ich miejsca różne typy za pieniądze wykształceni i tylko dla zarobku, a nie np. do leczenia skłonni, bo zapomnieli, co było z książeczki na egzamin wkuwane. A im bardziej dumni, tym głupsi i znieczuleni. Przysięgali żeby brać i gnać za tory, dla kolejnych szakali, za dwie bramy cmentarne.

Uczył mnie podstaw elektrotechniki w latach 1972-73.Pan Antoni Narkiewicz nazywany przez uczniów" Franek" to postać nietuzinkowa. Studiował przed wojno.Absolwent Szkoły Technicznej na Kresach,charakterystyczna postać, nauczyciel i wychowawca.Budził respekt i szacunek.Codziennie dojeżdżał z nami z Grajewa do Ełku popularnym "Michałkiem". Mam wielki szacunek dla tej postaci ,pamiętam jego wykłady .To prawda, mało dzisiaj takich ludzi.

Pamietam szkole zawodową bo mieszkalam w budynku szkoly a moj tata tam pracowal jako pracownik administracyjny
. Pamietam rowniez dzien, kiedy przed budynkiem bylej szkoly zawodowej(juz sie przeniesli czesc do Szczuczyna czesc do Elku) pojawily sie wojskowe samochody i rodzice moi uslyszeli ze maja opuscic to zajmowane przez nich mieszkanie bo to wprowadza sie jednostrka wojskowa. Moich rodzicow wraz z trojką dzieci przygarneli ś.p. Archaccy bo inaczej bysmy znalezli sie na ulicy..... Utknely mi w pamieci takze nazwiska niektorych nauczycieli, brzmia dzis tak bardzo historycznie. Z opowiadania rodzicow wiemy,że byli to prawdziwi NAUCZYCIELE na miare wszech czasów.

Jestem z rocznika urodzenia 1948r tak się złożyło,że
Sp.Pan Narkiewicz uczył mnie w Zespole Szkół Zawodowych wydz.elektryczny w Ełku oraz w w Liceum Korespodencyjnym w GRAJEWIE.To był świetny
Nauczyciel i wspaniały człowiek.Jestem wdzięczny Panu Orłowskiemu za jego pracę o utrwalenie od zapomnienia.

Jestem z rocznika 1948 Pan Narkiewicz był moim ulubionym i wychowawcą w Zespole Szkół Zawodowych w Ełku wydz.elektryczny oraz w Zaocznym Liceum dla. Pracujących w GRAJEWIE.To był świetny człowiek i pedagog.Swoją wiedzę w zakresie matematyki i elektrotechniki świetnie potrafił wpoić uczniom.Takich wykładowców dziś nie ma.

Szanowni Komentatorzy, jestem bardzo wdzięczny za obiektywnie brzmiące Państwa wypowiedzi, potwierdzające niby historię odległych czasów, a jednocześnie jeszcze tak żywą i odtwarzaną z pamięci osób żyjących. Pp.; Izabela D., Katarzyna, zibi, ewoGra, Zdzisiek, imię, kibic i Ci, którzy jeszcze głos zabiorą, to, co piszecie jest rzeczywistą prawdą. Nauczyciel Pan Narkiewicz, to osoba niewywołana z pospolitego szeregu. Z nim spędziłem dużo godzin na rozmowach na różne tematy. Był nie tylko mądry, wszechstronnie utalentowany, ale przede wszystkim uczciwy, szczery, bardzo skromny i pracowity. PS. Wciąż nie wiem, jakie imię miała Pani dyr. Kiełczewska. Jeżeli ktoś je zna, bardzo proszę o przekazanie mi. Obiecuję Państwu, że ukażą się jeszcze kolejne odcinki z trudem zebranych opowieści. Chylę czoło przed historią oświaty powiatu Grajewo i kłaniam się serdecznie dla komentatorów.


Stasiu robisz b.dobrą robotę dla b.pow.szczuczyńskiego.TAK TRZYMAJ!!!

Historię trzeba utrwalać, po to, oby nowa generacja, wspólnie z poprzednią, mogła eliminować wszelkie złe struktury z systemu, które są stwarzane przez nieudolnego człowieka, któremu brak jest zdolności umysłowych. Edukacja, przede wszystkim, odgrywa szczególną rolę w naszym życiu, gdyż toruje nasz umysł, jak mamy prawidłowo postępować, oby osiągnąć dobry efekt naszego życia. Edukacja, nie może być ograniczona, wyłącznie do własnej historii, gdyż ogranicza nam wiedzę, być zdolnym w tworzeniu dobrych i korzestnych układów ekonomicznych z obcym kapitałem. W czasach o których autor wspomina, również istniało wiele niedoskonałości, lecz nie na tyle złej, ile dziś posiadamy. Z tego względu, gdyż jest wielki niedobór umysłu ludzkiego, który by potrafił wskazać właścią drogę, tym, co tworzą w naszym imieniu edukację, ekonomię oraz prawo, które by nie demoralizowało społeczeństwa. Z pewnością, nie każdy rozumie, na czym, ta właściwa edukacja ma polegać, gdyż wydaje się, dla wielu z nas?, że wystarczy obyśmy uzyskali tytuł mgr. obym mógł zawrzeć układ z mieszkańcami, obiecując im, że poprowadzę do zmian na lepsze. Pozostają zawsze wątpliwości z pytaniem: dla kogo ma być ono lepsze? Kim ten obecujący jest? Jakie dotychczasowe osiągnięcia publiczne uzyskał ? Jeżeli uzyskał? I komu one służą ?

W czasach, o których autor wspomina, również istniało wiele niedoskonałości, lecz nie na tyle złej, ile dziś posiadamy. Tu ma Pani rację V for Vendetta. Eurokoszmar.

V for Vendetta, pomiędzy napisanymi zdaniami, można wywnioskować, że masz dużo racji. Historia jest na tyle nam potrzebna, żebyśmy mogli istnieć. Nie ma historii, to i nas nie ma. Ja dziękuję dla Pana Stanisława za te pięć artykułów. Czy będzie ich więcej, bo tak długo czekam i mój mąż, który uczył się w tej szkole.

Pięknie, że Pan pisze o tak ważnych sprawach. Mam tylko uwagi co do imion nauczycieli, a mianowicie. Na zdjęciu widoczne jest małżeństwo Lewkowicz. Pani Józefa Lewkowicz i Pan Wincenty Lewkowicz.

Dodaj zdjęcie do komentarza (JPG, max 6MB):
Informacja dla komentujących
Redakcja portalu nie ponosi odpowiedzialności za treści publikowane w komentarzach. Zastrzegamy mozliwość opóźnienia publikacji komentarza lub jego całkowitego usunięcia.