Trudno jest dzisiaj wykazać, jakich czasów sięgają początki pięknej tradycji błogosławienia wianków w ostatnim dniu dawnej oktawy Bożego Ciała. Mówi się po prostu „od najdawniejszych czasów”. Zwyczaj ten był bardzo powszechny, gdyż „… w każdym dworze, w każdej chacie pamiętano o tem, by zbierać przed uroczystością Bożego Ciała pewne gatunki ziół, z których dziewczęta wiją maleńkie wianuszki i zanoszą w pierwszy lub ostatni dzień oktawy do kościoła do poświęcenia” – pisał pół wieku temu [ ks. F. Malewski].
Na czwartek czyli ostatni dzień rodzinnej wdzięczności Bogu za dar Eucharystii, zbieramy różne zioła [ rozchodnik, macierzanka, niezapominajki, kwiat lipy, goździki polne, kopytnik itp.] i przygotowujemy z nich jeden lub kilka wianków, które często dekorowane są polnymi kwiatami i kolorowymi wstążkami. Zanosimy je do kościoła, by kapłan czasie liturgii je pobłogosławił.
fot.e-Grajewo.pl
10.06.2010
czwartek, 2 stycznia 2025
czwartek, 2 stycznia 2025
Mówi się po prostu „od najdawniejszych czasów” raczej powinno mówić się o tradycji wywodzącej się z czasów wierzeń w pierwotnych bogów słowiańskich. Przecież to kolejne święto, zwyczaj przywłaszczone przez chrześcijaństwo.
© Copyright 2025, Wszelkie prawa zastrzezone